Saturday, March 21, 2015

අවාසනාවට රෝස මලක් පරවී
කඩා වැටෙන්නට උනු කඳුලක් වැලපේ...
දරාගන්න බැරි තරමට ආදරෙයි
ඔයා රත්තරන් වරදක් කලා නොවෙයි.....

ලියා හසුන්පත් තැන තැන හන්ගාපු
ගලා බොදව යයි මේ ඇස් දෙකෙන් තෙමු....
වලාකුලට රැ සඳ නෑවිත් හිදපු
එකම දවස අද විතරද මගෙ දෙව්දූ......

පතා නොසිටියත් සැප සම්පත් ඉසුරු
මහා යදම් බැඳ සිතුවිලි සිරකරපු ...
මගේ නැගණියක් ලෙසින් සිතා මතු
අවසර දෙන්නම් අපි හිත හදාගමු.....



No comments:

Post a Comment